Wyszukiwanie artykułów

W efekcie procesu starzenia się dochodzi do wystąpienia w organizmie człowieka szeregu zmian fizjologicznych. Masa mięśniowa oraz beztłuszczowa masa ciała ulegają zmniejszeniu. Regularne wykonywanie ćwiczeń fizycznych nie jest w stanie zatrzymać spadku siły mięśni, jednak pozwala na dłuższe utrzymanie sprawności i samodzielności.
Cel. Ocena wydolności fizycznej osób starszych przebywających w Domu Pomocy Społecznej w zależności od masy ciała i płci.
Materiały i metody. Badanie przeprowadzono na grupie 30 pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej, w wieku 68-84 lat (75,9 ± 4,16) obojga płci. 10 osób miało prawidłową masę ciała, 13 nadwagę, a 7 otyłość I stopnia. U wszystkich osób z otyłością występowało nadciśnienie tętnicze i miażdżyca. Ocena wydolności fizycznej oparta została o sześciominutowy test marszu. Badane osoby określały swój poziom wysiłku za pomocą zmodyfikowanej skali Borga (20-stopniowej).
Wyniki. Sześciominutowy test marszu ukończyło 28 osób. Wraz ze wzrostem wartości współczynnika BMI rosła wartość wszystkich przeprowadzonych pomiarów, poza wartością pomiaru tętna przed testem. Średni przebyty dystans przez osoby z prawidłową masą ciała był o około 6% większy w stosunku do osób z nadwagą i o 30% większy w stosunku do osób z otyłością.
Wnioski. Czynnikiem w istotny sposób wpływającym na wydolność fizyczną osób przebywających w DPS jest współczynnik BMI, wraz z wzrostem, którego następował spadek wydolności fizycznej. U osób z otyłością występowało wyższe ciśnienie krwi, a powrót do prawidłowego tętna był wolniejszy niż u osób z prawidłową masą ciała lub nadwagą.

Nadciśnienie tętnicze w karajach Europy Zachodniej dotyczy 15-30% populacji dosrosłych osób. Patogeneza tego zjawiska jest złożona ale jdnym z czynników wspomagających leczenie nadciśnienia jest odpowiednio zbilansowana dieta. W opracowaniu przedstawiono patogenezę i symptomatologię nadciśnienia tętniczego. Zamieszczono również praktyczne wskazówki dotyczące, jednego z wielu możliwych wariantów postępowania dietetycznego.

Mleko jest cennym  źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach – A, D, E i K. Litr mleka pokrywa dzienne zapotrzebowanie człowieka w 25 % na beta-karoten oraz witaminę A, a w 10 % na D i E. Witaminy A, E i beta-karoten determinują odporność, regulują wzrost organizmu, warunkują rozwój komórek rozrodczych oraz biorą udział w procesie widzenia. Ponadto, mleko zawiera również witaminy rozpuszczalne  w wodzie, tj.: B₁, B₂, B₆, PP, B₁₂, kwas pantotenowy, witamina C czy biotyna. Dzięki kompozycji witamin z grupy B mleko przeciwdziała negatywnym wpływom środowiska zewnętrznego, spowodowanym przez metale ciężkie, chemikalia, toksyny czy spaliny.

W 2013 roku matki chorujące na cukrzycę typu 1 lub typu 2 urodziły ok. 4,3 miliona dzieci. Cukrzyca typu 1 lub typu 2 stanowi wysokie ryzyko powikłań płodwych zarówno dla płodu jak i dla kobiety ciężarnej. W publikacji omówiono klasyfikacje, epidemiologię i patogenezę cukrzycy typu 1, wpływ cukrzycy na przebieg ciąży, jak również, powikłania płodowe (makrosomia płodu, zespół zaburzeń oddychania, wady wrodzone, zespół regresji krzyżowej).

Mukowiscydoza jest chorobą genetyczną dziedziczoną autosomalnie recesywnie. W Polsce występuje z częstością około 1 na 5000 urodzeń. W 2009 roku wprowadzono testy przesiewowe noworodków, które mają 96% czułości. Rejestr Pacjentów Europejskiego Towarzystwa Mukowiscydozy ECFS gromadzi dane demograficzne i kliniczne od osób z mukowiscydozą wyrażających dobrowolną zgodę w Europie. Informacje są wykorzystywane do pomiaru, badania i porównywania aspektów mukowiscydozy i jego leczenia w krajach uczestniczących. Baza danych rejestru zawiera dane od ponad 48 000 zarejestrowanych osób z mukowiscydozą z 35 krajów [1]. Dzieci urodzone w XX w., niezależnie od kraju, miały bardzo małe szanse na przeżycie do wieku dorosłego, ze względu na brak skutecznych terapii. Chorzy z mukowiscydozą urodzeni w dwóch ostatnich dekadach XX wieku w krajach rozwiniętych mają obecnie o 50% większą szansę na życie do 50 lat [2].

Na sukces sportowy składa się nie tylko właściwie poprowadzony trening, ale również odpowiednio skomponowana dieta i dobrana indywidualnie suplementacja. Nieprawidłowe odżywianie może negatywnie wpłynąć na adaptację organizmu do wysiłku, a także ograniczyć wyczekiwane osiągnięcia treningowe. Nie zawsze uda się dostarczyć właściwej ilości energii, makroskładników (białka, tłuszcze, węglowodany), błonnika pokarmowego, minerałów, witamin oraz aminokwasów egzogennych z dietą. A wtedy warto pomyśleć o suplementacji.

Badania opublikowane w grudniu tego roku na łamach Journal of Sports Medicine and Physical Fitness wskazują, iż dozwolona prawnie suplementacja może w znaczny sposób poprawić osiągane wyniki sportowe. Efekt taki daje stosowanie suplementu diety o nazwie Pycnogenol®. Aktywnym składnikiem tego suplementu jest ekstrakt z kory sosny śródziemnomorskiej (Pinus pinaster), który wykazuje w organizmie działanie przeciwutleniające, a tym samym zmniejsza stres oksydacyjny. Dotychczas suplement ten polecany był osobom, które chcą w szczególny sposób zadbać o swój układ krążenia, kondycję skóry, chcącym ułatwić sobie walkę z celulitem, czy też paniom w okresie menopauzy. Okazało się jednak, że Pycnogenol już w dawce 100mg/dobę potrafi efektywnie wpłynąć na poprawę wyników sportowych.

Aktywność fizyczna jest jedną z kluczowych pozycji wśród zasad zdrowego trybu życia i zapobiegania chorobom, w związku z czym została umieszczona w podstawie Piramidy Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej. Właściwy sposób odżywiania oraz stosowanie odpowiednio standaryzowanych produktów może wpływać na poprawienie pewnych możliwości wysiłkowych organizmu podczas uprawiania sportu. Jedną z popularnych substancji mających duży potencjał działania w tym zakresie jest kreatyna. 

Magnez jest czwartym najbardziej rozpowszechnionym minerałem w organizmie. Został uznany za kofaktor w ponad 300 reakcjach enzymatycznych, w których ma kluczowe znaczenie dla metabolizmu trifosforanu adenozyny (ATP). Około 50% magnezu znajduje się w kościach, 50% w tkankach i narządach, a 1% we krwi. Magnez jest potrzebny do reprodukcji i syntezy białek DNA i RNA. Ponadto magnez jest niezbędny do regulacji skurczu mięśni, ciśnienia krwi, metabolizmu insuliny, pobudliwości mięśnia sercowego, napięcia naczynioruchowego, przewodnictwa nerwowego i przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Ze względu na wiele funkcji w organizmie magnez odgrywa ważną rolę w zapobieganiu chorobom i w ogólnym zdrowiu.

Kawa to napój kontrowersyjny, który przez jednych jest postrzegany jako szkodliwa używka, a z drugiej strony coraz więcej badań wskazuje na jej dobroczynne właściwości. Czy prawda leży po środku, a może przechyla się na jedną ze stron? W artykule poruszona zostanie kwestia powiązania kawy i substancji aktywnych w niej występujących z chorobami układu krążenia, metabolicznymi oraz wątroby. Czy możemy im zapobiec lub zmniejszyć ryzyko ich wystąpienia, dzięki spożyciu tego napoju ? Czy sposób parzenia ma wpływ na ich występowanie? Jaka ilość kawy jest bezpieczna? Na te pytania i inne  znajdziesz odpowiedź w poniższym artykule.

Według WHO zdrowie to stan pełnego fizycznego, umysłowego i społecznego dobrostanu, a nie tylko całkowity brak choroby czy niepełnosprawności. Z kolei zdrowie fizyczne, o którym poniżej, to prawidłowe funkcjonowanie organizmu, jego układów i narządów.

Osoby uprawiające sport - zarówno amatorzy, jak i zawodowcy - są narażeni na różne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Działania niepożądane dotyczą znacznej liczby sportowców (50-70%) i często mogą być przyczyną ograniczenia ich aktywności ruchowej. Zaburzenia mikrobioty jelitowej, upośledzenie i zwiększenie przepuszczalności bariery jelit, przewlekły stres, przyjmowane leki oraz infekcje są jednymi z głównych przyczyn występowania dysbiozy. Spowodowane są one czasową redukcją ukrwienia jelita w trakcie treningu, a w konsekwencji zmniejszeniem procesu eliminacji toksyn i jednoczesnego transportu składników odżywczych do przewodu pokarmowego. Zaburzenia generują również stres oksydacyjny i rozwój stanu zapalnego, co prowadzi do nasilenia dolegliwości.

Sportowcy realizujący intensywny program treningowy w szczególności o charakterze wytrzymałościowym, wydają się być bardziej podatni na możliwość rozwoju objawów chorób górnych dróg oddechowych. Choć nie są one bardzo groźne dla zdrowia zawodnika, ich występowanie wśród czołowych atletów może wiązać się z zaburzeniami procesu treningowego, a w niektórych przypadkach nawet z koniecznością podjęcia decyzji o wycofaniu z udziału w zawodach.

Dzięki suplementacji diety bakteriami Lactobacillus możliwe jest zniwelowanie niekorzystnych objawów choroby i jednoczesne zwiększenie efektywności treningu. Ma to przełożenie na wyniki osiągane w sporcie oraz samopoczucie zawodnika.

Mukowiscydoza (cystic fibrosis, CF) to choroba genetyczna, przewlekła, wpływająca na funkcjonowanie wielu układów i narządów w organizmie. Szacuję się, że mukowiscydoza występuje 1:2000-4000 urodzeń wśród rasy białej. Badania przesiewowe pod kątem mukowiscydozy u wszystkich noworodków są prowadzone od VI. 2009 roku. U ok. 70% chorych na CF stwierdza się niedożywienie. W leczeniu mukowiscydozy zaleca się stosowanie diety wysokoenergetycznej, wysokobiałkowej i wysokotłuszczowej. Ponadto, zalecana jest prawidłowo dobrana suplementacja diety. Suplementacja skupia się głównie na korygowaniu niedoborów witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, sodu oraz enzymów trawiennych. 

Jest taki owoc, który śmiało może stawać w szranki z dowolną „rośliną stulecia”. Na swoją sławę pracuje powoli, dopiero najnowsze badania potwierdzają jego unikatowy skład oraz właściwości, co otwiera mu drogę do światowej sławy. Co takiego skrywa czerwonawa, najeżona kolczastymi wypustkami przepękla, że zasłużyła na miano „niebiańskiego owocu”?

Stres, nieprawidłowe żywienie, zanieczyszczenie środowiska czy używki, to tylko kilka z wielu czynników mających negatywny wpływ na wydolność organizmu. Bezpośrednim winowajcą tych problemów są wolne rodniki, obecne na wielu płaszczyznach funkcjonowania człowieka.

Przyjemność z jedzenia jest zjawiskiem znanym i przyczynia się do rozwoju nawyków żywieniowych u dzieci. Nawyki te pozostają stabilne do dorosłości. Wyróżnia się trzy wymiary przyjemności z jedzenia, których uczy się w dzieciństwie i są to: zmysłowy wymiar, czyli przyjemność z odczuć zmysłowych podczas jedzenia; wymiar międzyludzki, czyli przyjemność ze społecznego podłoża spożywania posiłków oraz wymiar psychospołeczny, czyli przyjemność z poznawczych reprezentacji żywności. Te trzy wymiary przyjemności współdziałają ze sobą. Nauka czerpania przyjemności z jedzenia może powodować kształtowanie zdrowego odżywiania od najmłodszych lat. Dzieci są w stanie zaakceptować, polubić i jeść zdrowe produkty poprzez wczesne i stale powtarzające się doświadczenia z takimi produktami, ale także przez obserwację innych ludzi spożywających te pokarmy (Marty i in., 2017).

Witania ospała (łac. Withania somnifera), indyjski żeń-szeń, ashwagandha… To nazwy niezwykłego zioła adaptogennego, stosowanego już od tysięcy lat w medycynie ajurwedyjskiej. Hindusi są zdania, że stanowi ona remedium na wiele chorób. Jej główną właściwością leczniczą jest regulacja gospodarki hormonalnej oraz wsparcie organizmu w walce ze stresem. Polecana szczególnie kobietom, jednak może być źródłem cennych składników także dla mężczyzn. Jest przedmiotem badań naukowców już od drugiej połowy lat 80. XX wieku.