Etykieta – źródło informacji dla konsumenta  

Obecnie półki sklepowe zalewane są wieloma takimi samymi produktami różniącymi się marką producenta, a także ceną samego produktu. Coraz częściej producenci żywności kuszą konsumenta zapewnieniami o szczególnych walorach odżywczych ich produktu np. obniżoną zawartością tłuszczu, czy wskazaniem na ekologiczne pochodzenie produktu. Przemysł spożywczy stosuje także wiele dodatków polepszających walory estetyczne produktów, przedłużających ich trwałość czy poprawiających wydajność produkcji. Aby świadomie wybierać odpowiednie dla naszego organizmu i zdrowia produkty szczególną uwagę powinniśmy zwracać na informacje zawarte na etykiecie wybranego produktu.

Udostępnij
Polub NutriLife.pl
Reklama

Etykieta na produkcie spożywczym jest dla konsumenta bardzo często jedynym źródłem informacji o wybieranym produkcie. Przede wszystkim ma na celu poinformowanie klienta o jakości, składzie surowcowym, przeznaczeniu, trwałości produktu a także zagrożeniach dla zdrowia czy szczególnych walorach odżywczych.

Etykieta produktu, dodatki, oświadczenia żywieniowe, składniki produktuRys 1. Etykieta wafli ryżowych

Lista składników

Każdy składnik stanowiący więcej niż 2% masy produktu powinien być wymieniony w kolejności zgodnej z jego procentową zawartością w produkcie. To stanowi już pierwszą wskazówkę przy wyborze produktu np. chcąc kupić  masło orzechowe sprawdźmy czy główny składnik produktu znajduje się na pierwszym miejscu czy jest tylko dodatkiem na końcu listy. Po drugie sprawdźmy czy składniki które powinny się znaleźć w składzie produktu rzeczywiście tam są i czy są w takiej proporcji jak oczekujesz? Przykładowo, kupując chleb żytni spodziewasz się, że będzie tam wyłącznie mąka żytnia. Jednak bardzo często zawiera on tylko część mąki żytniej, a resztę stanowi mąka pszenna - sprawdzając skład można uniknąć takich niespodzianek. Warto również sprawdzić zawartość cukru w cukrze, a tak zupełnie serio to trzeba sprawdzić ile procent głównego składnika rzeczywiście znajduje się w produkcie. Przykładowo w parówkach dostępnych na polskim rynku zawartość mięsa może wynosić od 20 do ponad 90% w zależności od producenta. Czytając skład możemy porównać i wybrać te najlepsze.

Długość listy składników także świadczy o jakości produktu. Zazwyczaj im jest ona dłuższa tym, gorzej. Najczęściej świadczy to o tym, że podczas produkcji naturalny/e składnik/i zastąpiono chemicznym odpowiednikiem, co wiąże się z koniecznością wykorzystania mieszanek składników, co wydłuża listę.

Zazwyczaj im dłuższa lista składników dodatkowych tym gorszej jakości produkt. 

W wykazie składników bardzo często można spotkać tajemnicze symbole na przykład E100 czy E621 i o ile ten pierwszy oznacza dodatek kurkuminy  (naturalnego barwnika roślinnego) o tyle druga substancja to zniesławiony glutaminian sodowy. Substancje dodatkowe oznaczane symbolem E występują w większości produktów znajdujących się na półkach sklepowych. Pamiętajmy jednak, że nie zawsze jednak muszą być one oznaczone symbolem E. Symbolem E oznaczane są nie tylko sztuczne dodatki ale również substancje naturalne. Generalnie, jeśli nie posiadamy szczegółowej wiedzy dotyczącej konkretnych numerów E starajmy się wybierać żywność zawierającą jak najmniej E dodatków, a kiedy jest to nieuniknione zwróćmy uwagę aby lista E składników nie była dłuższa niż składników naturalnych.

Wartość odżywcza produktu

Czytając etykiety powinniśmy również zwrócić uwagę na zawartość poszczególnych składników odżywczych produktu. Zazwyczaj wartości odżywcze podawane są w przeliczeniu na 100g produktu lub/i na sugerowaną porcję produktu. Sugerowane porcje produktu często mogą mieć różną gramaturę (masę porcji, przyp.pred) tak więc łatwiejsze wydaje się być porównywanie wartości odżywczych w 100 gramach produktu. Ocenę danego produktu powinniśmy rozpocząć od wartości energetycznej, jeśli dwa porównywane produkty mają znaczne różnice w zawartości kalorii powinniśmy przyjrzeć się bliżej czym są one spowodowane.  Wtedy szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość węglowodanów i tłuszczu. W przypadku węglowodanów należy zwrócicie uwagę aby było ich jak najmniej, a w szczególności jaki jest ich rodzaj. Starajmy się wybierać produkty zawierające jak najmniej cukrów prostych, nie zawierające słodzików czy syropu glukozowo-fruktozowego. W porównaniu do słodzików czy syropu glukozowo-fruktozowego zdecydowanie lepiej jest postawić na tradycyjny cukier.  Tłuszcz to najbardziej kaloryczny makroskładnik, nie znaczy to jednak, że nie jest on potrzebny w naszej diecie.

Tłuszcz to najbardziej kaloryczny makroskładnik produktów spożywczych, nie znaczy to jednak, że nie jest on potrzebny w naszej diecie.

Należy unikać dużej zawartości tłuszczów nasyconych, tłuszczów trans oraz cholesterolu. Jak najbardziej pożądane są natomiast jedno i wielo nienasycone kwasy tłuszczowe. Informacje o rodzajach tłuszczu powinny być wyszczególnione na etykiecie.  Starajmy się wybierać produkty zawierające jak najwięcej błonnika, który wywiera pozytywny wpływ na układ trawienny człowieka. Wystrzegajmy się natomiast soli czy też sodu który podnosi ciśnienie tętnicze krwi, a także zatrzymuje wodę w organizmie. Należy unikać produktów, które zawierają więcej niż 150-200 mg sodu na porcję. Jeśli chodzi o realizację dziennego zapotrzebowania na witaminy i pozostałe minerały, dobrze, jeśli większość mieści się w przedziale od 5 do 20% dziennego zapotrzebowania na porcję produktu.

Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne

Często na etykietach produktów spożywczych możemy się spotkać z oświadczeniami żywieniowymi i zdrowotnymi producenta. Czytając je warto wiedzieć co tak naprawdę oznaczają. Uregulowania prawne wprowadzone przez Unię Europejską gwarantują konsumentowi, że oświadczenia te są zgodne z prawdą i oparte na badaniach naukowych. Wykorzystanie danego oświadczenia musi być zgodne z definicją podaną w rozporządzeniu. Dla przykładu kilka definicji:

Uregulowania prawne wprowadzone przez Unię Europejską gwarantują konsumentowi, że oświadczenia żywieniowe i zdrowotne są zgodne z prawdą i oparte na badaniach naukowych.
  • źródło błonnika pokarmowego” – produkt zawiera przynajmniej 3g błonnika na 100g produktu lub przynajmniej 1,5g błonnika na 100kcal
  • wysoka zawartość białka” – produkt spożywczy w którym przynajmniej 20% wartości odżywczej pochodzi z białka
  • źródło wapnia” – produkt spożywczy zawiera przynajmniej 120 mg wapnia na 100 g lub 100 ml lub w opakowaniu produktu jeśli zawiera wyłącznie jedną porcję.
  • wysoka zawartość wapnia” – produkt zawiera podwójną wartość wapnia w stosunku do produktu oznaczonego jako „źródło wapnia”.

 

Oświadczenia żywieniowe mogą być umieszczane na etykiecie produktu ale nie ma takiej konieczności. Nie zawsze więc coś co jest opisane jako „bogate źródło wapnia” będzie miało największą jego zawartość. Porównując wartość odżywczą produktów możemy w łatwy sposób sprawdzić czy czasem zwykły ser biały nie posiada więcej wapnia niż inny reklamowany produkt.

Literatura:  

    1. Czarniecka-Skubina E., Janicki A. 2009. Znakowanie produktów żywnościowyh. Informacje żywieniowe i zdrowotne. Przemysł Spożywczy. 1/2009, s. 34-37
    2. Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 parlamentu europejskiego i rady z dnia 20 grudnia 2006 r. W sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności
    3. Gawęcki J. 2015. Żywność prozdrowotna – terminologia, składniki, informacja dla konsumenta. W: Żywność prozdrowotna – składniki i technologia (21 - 44). Poznań. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.
    4. Rozporządzenie komisji (UE) NR 1047/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 w odniesieniu do wykazu oświadczeń żywieniowych.
    5. http://dietetycy.org.pl/dlaczego-warto-czytac-etykiety-produktow-spozywczych/
Udostępnij
Polub NutriLife.pl




  Autor publikacji

mgr inż. Anna Kononiuk

mgr inż. Anna Kononiuk


Autor publikacj nie udostępnił swojej wizytówki.
Z udostępnionymi informacjami, w tym opublikowanymi pracami autora, możesz zapoznać się odwiedzając jego profil - [profil autora]

Reklama
Reklama

Zobacz także

Warunki wzrostu i rozwoju drobnoustrojów
Warunki wzrostu i rozwoju drobnoustrojów
Budowa areometru i metodyka pomiarów areometrycznych
Budowa areometru i metodyka pomiarów areometrycznych
Oleje roślinne, charakterystyka i technologia wytwarzania
Oleje roślinne, charakterystyka i technologia wytwarzania
Jak przygotowć 30% roztwór wodorotlenku sodu, a następnie rozcieńczyć go do 15%? - Niezbędnik
Jak przygotowć 30% roztwór wodorotlenku sodu, a następnie rozcieńczyć go do 15%? - Niezbędnik
DOŁĄCZ DO NAS
Czasopismo:O nas | Redakcja | Dla autorów | Patronat medialny | Kontakt
Serwis: Reklama | Regulamin | Pomoc | Kanały informacyjne (RSS)
Copyright © 2017 NutriLife.pl
  
//www.honcode.ch/HONcode/Seal/HONConduct186547_s1.gif